SUSAMAM “TEŞEKKÜRLER SARP PALAUR”

5 Eylül 2019 Perşembe gecesi Müzik evrenseldir kavramı yeni bir anlam daha kazandı.

“Müzik bastırılmış çığlıkların dilidir.”

Her gün yitip giden ve unuttuğumuz, ekranlardan üçer dakika izleyip ertesi gün aklımızdan çıkan, şiddetin, tecavüzün, katliamın, içerisinde bulunduğumuz ama kabul etmek istemediğimiz tüm olayları, aslında unutmamamız, susmamız gerektiğini hatırladık ‘’Susamam” ile.

Sayıca az kaldığımız, hak, hukuk ve adaletin sadece tanıdıklara ve parası olanlara uygulandığını geri kalan tüm halkın bu durum karşısında sessiz ve korkak kaldığını hatırladık “Susamam” ile.

İletişim kuramayan yeşil canlıların, hayatımıza kattığı değeri görmezden gelerek, gözümüzün önünde zenginler daha da zengin olsun, daha çok evleri olsun, her zaman daha çoğuna kavuşsun diyerek, onlar için çalıştığımız dünyada, bizim için var olan doğanın katledilişini izledik, yıllarca, aylarca, günlerce.

Tek derdi karnını doyurup, yavrularına bakabilmek olan hayvanların hiç kimseye zararı yokken tekmelenişi, hastalıklı bir kişilik tarafından canının alınışını, yanında olmayışımıza rağmen, yardım etmemiz gerekiyorken, üzüldük ama sustuk.

Cesaret edip haklı olduklarını savunan insanları izledik karşıdan. Konuyu öğrenip haklı olduklarını tasdik ettik rahat koltuklarımızdan. Susmak istemedik, onların yanlarında olmak istedik, üzüldük, unuttuk, sustuk.

Sevmeye kıyamadığımız narin çocuklara cinsel saldırı haberlerini gördük. Annesinin, babasının bin bir zahmetle büyüttüğü, masum yavrucaklara dokunan pis ellerin bir manşetini okuduk, sevdiğimiz bir programı beklerken alt yazıda gördük. Üzüldük, ses çıkarmak istedik o an çıkaramadık. Yazdık. Tutuklandılar. Yüce adaletimiz çoğunu serbest bıraktı. Sustuk. Korktuk. Çocuk olduğumuzu unutarak. Sokakta top koşturduğumuz, taso oynadığımız günleri unutarak. “Bizim de başımıza gelebilirdi” ‘leri unutarak.

Kokusunda huzur bulduğumuz annelerimiz, kız kardeşlerimizi dövdüler, bıçakladılar, yaktılar, vurdular. İzledik, seyirci kaldık. Tepki olarak sadece yakınlarımıza duydun mu diyerek bahsedip, üzüldük. Bir daha olmamasını diledik. Kötü insanların sonunun gelmesini istedik. Sustuk.

Koca bir benciller ordusuna dönüştük yıllar içinde, çığlıklar içinde nasıl olur diye bağıramadık. Yönetilemedik, yönlendirildik. Şartlı psikolojiye sürüklendik.

Kimileri çok para kazandı, kimileri tecavüz etti, kimileri dövdü, vurdu, kırdı, yaktı. Sustuk.

İçimizdeki sustuklarımızın çığlığını attın dün gece Sarp Palaur. İyi ve güzel insanların içlerinde birikmiş suskunluktan kaynaklanan çığlıklarını haykırdın Dünya’ya 20 arkadaşınla beraber. Aydınlık yarınlarda ismin yazacak.

İyilik ve kötülük göreceli bir kavram değildir. İnsan bir hayvana zarar veriyorsa kötüdür. İnsan bir insana zarar veriyorsa kötüdür. Erkek kadına şiddet gösteriyorsa kötüdür. Hangi nedenden dolayı olursa olsun bir ağaç kesiliyorsa, doğa katlediliyorsa kötüdür. İnsan başkalarının emeklerini sömürerek kendi kazanıyor ve rahat yaşıyorsa kötüdür. Bunları kendimize susamam diyerek haykırmanın, itiraf etmenin zamanı geldi ve geçiyor. Eğer şimdi konuşmazsanız çocuklarınız, geleceğiniz, dünyanız susacak. Kötülükten arındırılmış, aydınlık yarınlar için #susamam